صائب تبریزی_دیوانغزل ها (فهرست)

غزل شمارهٔ 437

1. مده در جوش گل چون لاله از کف میگساری را

2. که نعل از برق در آتش بود ابر بهاری را

3. ندارد دیده پاک آبرویی پیش او، ورنه

4. به شبنم می دهد گل منصب آیینه داری را

5. قیامت می کند در ترکتاز ملک دل، گویا

6. ز طفل شوخ من دارد فلک دامن سواری را

7. بیابان گردی مجنون ز نقصان جنون باشد

8. که سنگ کودکان باشد محک کامل عیاری را

9. گهر گرد یتیمی را دهد در دیده خود جا

10. به چشم کم مبین زنهار گرد خاکساری را

11. اگر از پرتو خورشید روی دل طمع داری

12. مده چون شبنم از کف دامن شب زنده داری را

13. چه سازد سختی دوران به جان سخت ما صائب؟

14. ز تیغ کوه پروا نیست کبک کوهساری را


بعدیقبلی

هیچ نظری ثبت نشده

ابیات برگزیده

* دران مبین تو که شور است آب دیده عاشق
* که پرورش جز از این آب نیست مهرگیا را
شعر کامل
امیرخسرو دهلوی
* ای دل طریق رندی از محتسب بیاموز
* مست است و در حق او کس این گمان ندارد
شعر کامل
حافظ
* دیدار یار غایب دانی چه ذوق دارد
* ابری که در بیابان بر تشنه‌ای ببارد
شعر کامل
سعدی