صائب تبریزی_دیوانغزل ها (فهرست)

غزل شمارهٔ 4414

1. تا حسن گلو سوز تو در جان شرر افکند

2. در سینه من داغ مکرر سپر افکند

3. من خرده جان را چو شرر باختم اینجا

4. پروانه درین راه اگر بال و پر افکند

5. تا سبزه وگل هست ز می توبه حرام است

6. نتوان غم دل را به بهار دگر افکند

7. دستی که به آرایش زلف سخن آموخت

8. اخگر نتواند ز گریبان بدر افکند

9. در دامن تسلیم در آویز که چون تاک

10. هردم نتوان دست به شاخ دگر افکند

11. از هیچ دلی نیست که اگاه نباشم

12. از بس که مرا درد طلب دربدر افکند

13. هنگامه ارباب سخن چون نشود گرم

14. صائب سخن از مولوی روم در افکند


بعدیقبلی

هیچ نظری ثبت نشده

ابیات برگزیده

* گریه شمع از برای ماتم پروانه نیست
* صبح نزدیک است، در فکر شب تار خودست
شعر کامل
صائب تبریزی
* گر مرید پیر دیری خرقه خمری کن بمی
* زشت باشد دلق نیلی و شراب لعل فام
شعر کامل
خواجوی کرمانی
* میوه نمی‌دهد به کس باغ تفرجست و بس
* جز به نظر نمی‌رسد سیب درخت قامتش
شعر کامل
سعدی