صائب تبریزی_دیوانغزل ها (فهرست)

غزل شمارهٔ 5295

1. مدتی چون غنچه در خون جگر پیچیده ام

2. تا درین گلزار چون گل یک دهن خندیده ام

3. از سر هر خار صد زخم نمایان خورده ام

4. تا چو شبنم روشناس این چمن گردیده ام

5. خضر دارد داغها بر دل ز استغنای من

6. روی آب زندگی را برزمین مالیده ام

7. شعله بی مایه ام با خار و خس در دارو گیر

8. خورده ام صد زخم تایک پیرهن بالیده ام

9. از سر غیرت سپند آتش خود گشته ام

10. پیش اغیار از جفای او اگر نالیده ام

11. زود بر فتراک می بندد سر خورشید را

12. شهسواری راکه من در خانه زین دیده ام

13. پر برآورده است از درد طلب سنگ نشان

14. از گرانجانی همان من بر زمین چسبیده ام

15. می کند تیغ زبان شعله را دندانه دار

16. جامه فتحی که من از بوریا پوشیده ام

17. تا چو می صائب کلامم پخته و رنگین شده است

18. در حریم سینه خم سالها جوشیده ام


بعدیقبلی

هیچ نظری ثبت نشده

ابیات برگزیده

* پای رفتن از حریم او کجا دارد سپند؟
* در تماشاگاه او پا در حنا دارد سپند
شعر کامل
صائب تبریزی
* ساروان بار من افتاد خدا را مددی
* که امید کرمم همره این محمل کرد
شعر کامل
حافظ
* حیف است بلبلی چو من اکنون در این قفس
* با این لسان عذب که خامش چو سوسنم
شعر کامل
حافظ