لینک اشتراک گذاری
کپی شد
صائب تبریزی_دیوانغزل ها (فهرست)

غزل شمارهٔ 709

1. پوشیده گر به زلف کنی روی خویش را

2. آخر چسان نهفته کنی بوی خویش را؟

3. بی اختیار بوسه بر آیینه می زنی

4. گر بنگری به دیده من روی خویش را

5. ریزد ز عطسه مغز غزالان چین به خاک

6. گردآوری اگر نکنی بوی خویش را

7. شیرازه هزار دل پاره پاره است

8. از شانه تار و مار مکن موی خویش را

9. جوهر بس است سبزه شمشیر آبدار

10. زحمت مده به وسمه دو ابروی خویش را


بعدیقبلی

هیچ نظری ثبت نشده

حمایت مالی

حمایت مالی داوطلبانه و اختیاری

ابیات برگزیده

* نگفتمت به خرابات طرفه مستانند
* که عقل را هدف تیر ترهات کنند
شعر کامل
مولوی
* خلاف نفس کلید در بهشت بود
* به هر چه نفس تولا کند تبرا کن
شعر کامل
صائب تبریزی
* قطع این مرحله بی همرهی خضر مکن
* ظلمات است بترس از خطر گمراهی
شعر کامل
حافظ