صائب تبریزی_دیوانغزل ها (فهرست)

غزل شمارهٔ 709

1. پوشیده گر به زلف کنی روی خویش را

2. آخر چسان نهفته کنی بوی خویش را؟

3. بی اختیار بوسه بر آیینه می زنی

4. گر بنگری به دیده من روی خویش را

5. ریزد ز عطسه مغز غزالان چین به خاک

6. گردآوری اگر نکنی بوی خویش را

7. شیرازه هزار دل پاره پاره است

8. از شانه تار و مار مکن موی خویش را

9. جوهر بس است سبزه شمشیر آبدار

10. زحمت مده به وسمه دو ابروی خویش را


بعدیقبلی

هیچ نظری ثبت نشده

ابیات برگزیده

* توشهٔ بخل میندوز که دو دست و غبار
* سوزن کینه مپرتاب که خنجر گردد
شعر کامل
پروین اعتصامی
* خیز تا در تو یک نظاره کنند
* هم کف و هم ترنج پاره کنند
شعر کامل
نظامی
* دل را ز قید جسم رها می کنیم ما
* این دانه را ز کاه جدا می کنیم ما
شعر کامل
صائب تبریزی