لینک اشتراک گذاری
کپی شد
صائب تبریزی_دیوانغزل ها (فهرست)

غزل شمارهٔ 737

1. مشمر ز عمر خود نفس ناشمرده را

2. دفتر مساز این ورق باده برده را

3. با زاهد فسرده مکن گفتگوی عشق

4. تلقین نکرده است کسی خون مرده را

5. تخمی که سوخت، سبز نگردد ز نوبهار

6. افسرده تر کند می گلگون فسرده را

7. بپذیر عذر باده کشان را، که همچو موج

8. در دست خویش نیست عنان، آب برده را

9. اندیشه کن ز باطن پیران که چون چنار

10. هست آتشی نهفته به دل سالخورده را

11. صائب نظر به سیب زنخدان یار نیست

12. دندان به پاره های دل خود فشرده را


بعدیقبلی

هیچ نظری ثبت نشده

حمایت مالی

حمایت مالی داوطلبانه و اختیاری

ابیات برگزیده

* رابطه با یکدگر، بسته چو شیر و شکر
* دیدۂ گریان من، پستۀ خندان او
شعر کامل
حزین لاهیجی
* سخندانیّ و خوشخوانی نمی‌ورزند در شیراز
* بیا حافظ که تا خود را به ملکی دیگر اندازیم
شعر کامل
حافظ
* بی‌دلان را نرگس گویای تو خاموش کرد
* عاشقان را کرد گویا پستهٔ خاموش تو
شعر کامل
سنایی