صائب تبریزی_دیوانغزل ها (فهرست)

غزل شمارهٔ 977

1. عیب نادان در زمان خامشی گویاترست

2. پسته بی مغز در لب بستگی رسواترست

3. گردش پرگار موقوف سکون مرکزست

4. هر که در دامن کشد پا آسمان پیماترست

5. شهرست مجنون ز عشق کوهکن پامال شد

6. سیل در کهسارها از دشت پرغوغاترست

7. دست دولت گر چه در ظاهر بلند افتاده است

8. در گشاد کارها دست دعا بالاترست

9. رفت هر کس را به پا خاری کند سوزن علاج

10. می خورد خون بیشتر هر کس که او بیناترست

11. دیده ما بی نیازان نیست بر احسان چرخ

12. یک سر و گردن ز مینا این قدح رعناترست

13. نیست مریم را به گفتار مسیحا احتیاج

14. روی شرم آلود او بی گفتگو گویاترست

15. چشم پوشیدن بود مشاطه رخسار زشت

16. هر که پوشد دیده از وضع جهان بیناترست

17. دعوی دانش بود صائب به نادانی دلیل

18. هر که نادان می شمارد خویش را داناترست


بعدیقبلی

هیچ نظری ثبت نشده

ابیات برگزیده

* الا تا در مه بهمن بود در خانه‌ها آبی
* الا تا در مه نیسان بود در دشتها سوسن
شعر کامل
امیر معزی
* شقایق سنگ را بتخانه کرده
* صبا جعد چمن را شانه کرده
شعر کامل
نظامی
* شب تیره بلبل نخسپد همی
* گل از باد و باران بجنبد همی
شعر کامل
فردوسی