سلمان ساوجی_دیوانغزل ها (فهرست)

غزل شمارهٔ 112

1. بیا که ملک جمال تو را، زوال مباد

2. به غیر طره، پریشانیی، بدو مرساد

3. ز حضرتت خبری، کان به صحت است قرین

4. سحر گهان، به من آورد، دوش قاصد باد

5. نسیم « سلمه الله » اگر چه بود سقیم

6. به من رسید و من خسته را، سلامت داد

7. مرا تو جان عزیزی و جان توست، عزیز

8. هزار جان عزیزم، فدای جان تو باد

9. مزاج سر و تو را استقامتی است، تمام

10. ز هیچ باد و هواییش، انحراف مباد

11. قد بلند تو از بهر جان درازی خویش

12. بسی چو سرو سهی کرد بندگان، آزاد

13. از آنک جشم من از طلعت تو محجوب است

14. چو اشک مردم چشم خودم، ز چشم افتاد

15. همی کند به دعاهای نیمه شب، یادت

16. به پرسشی چه شود گر کنی، ز سلمان یاد


بعدیقبلی

هیچ نظری ثبت نشده

ابیات برگزیده

* چو خورشیدست پیدا راز عشق از سینه عاشق
* نباشد نامه پیچیده، صحرای قیامت را
شعر کامل
صائب تبریزی
* چون غنچه ز جمعیت دل انجمنی ساز
* برگ طرب خویش ز رنگین سخنی ساز
شعر کامل
صائب تبریزی
* شکر این تلخ نگاهان به چه عنوان گویم؟
* که به من شهد ز پیمانه حنظل دادند
شعر کامل
صائب تبریزی