سلمان ساوجی_دیوانغزل ها (فهرست)

غزل شمارهٔ 112

1. بیا که ملک جمال تو را، زوال مباد

2. به غیر طره، پریشانیی، بدو مرساد

3. ز حضرتت خبری، کان به صحت است قرین

4. سحر گهان، به من آورد، دوش قاصد باد

5. نسیم « سلمه الله » اگر چه بود سقیم

6. به من رسید و من خسته را، سلامت داد

7. مرا تو جان عزیزی و جان توست، عزیز

8. هزار جان عزیزم، فدای جان تو باد

9. مزاج سر و تو را استقامتی است، تمام

10. ز هیچ باد و هواییش، انحراف مباد

11. قد بلند تو از بهر جان درازی خویش

12. بسی چو سرو سهی کرد بندگان، آزاد

13. از آنک جشم من از طلعت تو محجوب است

14. چو اشک مردم چشم خودم، ز چشم افتاد

15. همی کند به دعاهای نیمه شب، یادت

16. به پرسشی چه شود گر کنی، ز سلمان یاد


بعدیقبلی

هیچ نظری ثبت نشده

ابیات برگزیده

* عید آمد و عید آمد وان بخت سعید آمد
* برگیر و دهل می‌زن کان ماه پدید آمد
شعر کامل
مولوی
* خود را چو برگ کاه سبک کن ز هر چه هست
* آنگه کمند جاذبه کهربا ببین
شعر کامل
صائب تبریزی
* به چشم ظاهر اگر رخصت تماشا نیست
* نبسته است کسی شاهراه دلها را
شعر کامل
صائب تبریزی