سلمان ساوجی_دیوانغزل ها (فهرست)

غزل شمارهٔ 172

1. نگارینا به صحرا رو، که بستان حله می‌پوشد

2. به شادی ارغوان با گل شراب لعل می‌نوشد

3. به گل بلبل همی گوید که نرگس می‌کند شوخی

4. مگر نرگس نمی‌داند که خون لاله می‌جوشد؟

5. زبانم می‌دهد سوسن که گرد عشق کمتر گرد

6. مگر سوسن نمی‌داند که عاشق پند ننیوشد؟

7. نثار باغ را گردون، به دامن در همی بخشد

8. گل اندر کله زمرد ز خجلت رخ همی پوشد

9. مرو زنهار در بستان که گر خاری به نادانی

10. سر انگشت تو بخراشد دلم در سینه بخروشد

11. نگارا، گر چنین زیبا میان باغ بخرامی

12. کلاهت لاله برگیرد، قبایت سرو در پوشد

13. وگر سلمان میان باغ، بوی زلف تو یابد

14. به دل مهرت خرد، حالی به صد جان باز نفروشد


بعدیقبلی

هیچ نظری ثبت نشده

ابیات برگزیده

* پروانه بر آتش زند از بهرتو خود را
* ای شمع تو هم حرمت پروانه نگه دار
شعر کامل
وحشی بافقی
* کیست حافظ تا ننوشد باده بی آواز رود
* عاشق مسکین چرا چندین تجمل بایدش
شعر کامل
حافظ
* اگر کوه گناه ما به محشر سایه اندازد
* نبیند هیچ مجرم روی خورشید قیامت را
شعر کامل
صائب تبریزی