سلمان ساوجی_دیوانغزل ها (فهرست)

غزل شمارهٔ 290

1. تو می‌روی و من خسته باز می‌مانم

2. چگونه بی تو بمانم، عجب همی مانم

3. تو باد پای عزیمت، چو باد می‌رانی

4. من آب دیده گلگون چو آب می‌رانم

5. تو آفتاب منیزی که می‌روی ز سرم

6. فتاده بر سر ره من به سایه می‌مانم

7. شکسته بسته زلف توام روا داری

8. فرو گذاشتن آخر چنین پریشانم؟

9. بدست لطف عنان را کشیده‌دار که من

10. ز پای بوس رکاب تو باز می‌مانم

11. نه پای عزم و نه جای نشست در منزل

12. بمانده‌ام ره بیرون شدن نمی‌دانم

13. دریغ روز جوانی که می‌رود عمرم

14. فسوس عمر گرامی که می‌رود جانم

15. تو آن نه‌ای که کنی گاگاه سلمان را

16. به نامه یاد و من این نانوشته می‌خوانم


بعدیقبلی

هیچ نظری ثبت نشده

ابیات برگزیده

* ترسم کز این چمن نبری آستین گل
* کز گلشنش تحمل خاری نمی‌کنی
شعر کامل
حافظ
* ز بار دل به لرزیدن صنوبر راسبک سازد
* اگر در بوستان در جلوه آید سرو بالایش
شعر کامل
صائب تبریزی
* بیابان قناعت وسعتی دارد که هر موری
* نمی داند کم از ملک سلیمان چشم تنگش را
شعر کامل
صائب تبریزی