سلمان ساوجی_دیوانغزل ها (فهرست)

غزل شمارهٔ 39

1. غمزه بیمار یار، از ناتوانی خوشترست

2. قامتش را در طبیعت، اعتدالی دیگر است

3. چشم بیمار تو در خواب است و ابرو بر سرش

4. ای خوشا، بیمار، کش پیوسته باری بر سر است

5. زیر لب با ما حدیثی گو، که این بیمار را

6. مدتی شد کارزوی شربتی زان شکرست

7. آفتاب ما « بحمد الله» مبارک طالع است

8. پادشاه ما به نام ایزد، همایون اختر است

9. چون هلالش، هر زمان جاه و جلالی از نواست

10. چون صباحش، هر نفس نور و صفایی در خورست

11. ناله شبگیر سلمان، عاقبت شد کارگر

12. بخت، بیدارست و دولت یار و همت یاورست


بعدیقبلی

هیچ نظری ثبت نشده

ابیات برگزیده

* ای ساربان آهسته رو کآرام جانم می‌رود
* وآن دل که با خود داشتم با دلستانم می‌رود
شعر کامل
سعدی
* وعدۀ لطف و کرم را مکن ای دوست خلاف
* کز کریمان نسزد آنچه خلاف کرم است
شعر کامل
جامی
* مژگان تو دل را هدف تیر ستم ساخت
* ابروی تو جان را سپر تیغ بلا کرد
شعر کامل
فروغی بسطامی