1. بامدادان شاه خود را دیده‌ام بر مرکبش

2. مشک پاشان از دور زلف و بوسه باران از لبش

3. صد هزاران جسم و جان افشان و حیران از قفاش

4. از برای بوسه چیدن گرد سایهٔ مرکبش

5. خنجری در دست و «من یرغب» کنان عیاروار

6. جسم و جان عاشقان تازان سوی «من برغبش»

7. بهر دفع چشم زخم مستش را چو من

8. خیل خیل انجم همی کردند یارب یاربش

9. سوی دیو و دیو مردم هر زمان چون آسمان

10. از دو ماه نو شهاب انداز نعل اشهبش

11. کفر و دین و دیو مردم هر زمان چون آسمان

12. از دو ماه نو شهاب انداز، نعل اشبهش

13. دستها بر سر چو عقرب روز و شب از بهر آنک

14. تا چرا بر می‌خورد پروین ز مشک عقربش

15. درج یاقوتیش دیدم، پر ز کوکبهای سیم

16. یارب آن درجش نکوتر بود یا آن کوکبش

17. جان همی بارید هر ساعت ز سر تا پای او

18. گوییا بودست آب زندگانی مشربش

19. آفتابی بود گفتی متصل با شش هلال

20. چون بدیدم آن دو تا رخسار و شش تو غبغبش

21. هر زمان از چشم و لعلش، غمزه‌ای و خنده‌ای

22. جان فزودن کیش دیدم دل ربودن مذهبش

23. گر چه بودم با سنایی در جهان عافیت

24. هم بخوردم آخرالامر از پی حبش حبش