سنایی_دیوانغزل ها (فهرست)

غزل شمارهٔ 292

1. مرا عشقت بنامیزد بدانسان پرورید ای جان

2. که با یاد تو در دوزخ توانم آرمید ای جان

3. نترسم زاتشین مفرش که با عشق تو ای مهوش

4. مرا صد بار دید آتش که روی اندر کشید ای جان

5. ز عشقت شکر دارم من که لاغر کردم از وی تن

6. که دی زان لاغری دشمن مرا با تو ندید ای جان

7. نبردی دل ز کس هرگز که خود دلهای ما از تو

8. چو بویی یافت از عشقت ز شادی بر پرید ای جان

9. چو خوابست آتش هجرت که هر دیده کشید ای بت

10. چو آبست آتش عشقت که هر تن را رسید ای جان

11. دلم در چاکری عشقت کمر بستست تو گویی

12. که ایزد جز پی عشقت مرا خود نافرید ای جان

13. ازین یک نوع دلشادم که با عشق تو همزادم

14. که تا این دیده بگشادم دلم عشقت گزید ای جان

15. چو با عشق بتان زاید سنایی کی چنین گوید

16. مرا ناگاه عشق تو بر آتش خوابنید ای جان


بعدیقبلی

هیچ نظری ثبت نشده

ابیات برگزیده

* زان لقمه که صوفی را در معرفت اندازد
* یک ذره و صد مستی یک دانه و صد سیمرغ
شعر کامل
حافظ
* ریزش این تنگ چشمان تشنگی می آورد
* وای بر کشتی که خواهد آب ازین غربال ها
شعر کامل
صائب تبریزی
* چون نار ز غم کفته شود این دل اگر من
* آگنده دل از مهر تو چون نار ندارم
شعر کامل
سنایی