سیف فرغانی_دیوانغزل ها (فهرست)

غزل شمارهٔ 302

1. جرعه یی می نخورده از دستش

2. بیخودم کرد نرگس مستش

3. هرکه از جام عشق او می خورد

4. توبه گر سنگ بود بشکستش

5. بکسی مبتلا شدم که نرست

6. مرغ از دام و ماهی از شستش

7. بهمه جای می رود حکمش

8. بهمه کس همی رسد دستش

9. از عنایت مپرس کآن معنی

10. نیست در حق بنده گر هستش

11. هرکه عاشق نشد، بدامن دوست

12. نرسد دست همت پستش

13. سیف از مشک بوی دوست شنید

14. بر گریبان خویشتن بستش


بعدیقبلی

هیچ نظری ثبت نشده

ابیات برگزیده

* دی شد و بهمن گذشت فصل بهاران رسید
* جلوه گلشن به باغ همچو نگاران رسید
شعر کامل
مولوی
* خبر دهید به صیاد ما که ما رفتیم
* به فکر صید دگر باشد و شکار دگر
شعر کامل
وحشی بافقی
* سعدی از سرزنش خلق نترسد هیهات
* غرقه در نیل چه اندیشه کند باران را
شعر کامل
سعدی