سیف فرغانی_دیوانغزل ها (فهرست)

غزل شمارهٔ 337

1. مرا که در تن بی قوتست جانی خشک

2. زعشق دیده تر دارم ودهانی خشک

3. ترا بمثل من ای دوست میل چون باشد

4. که حاصلم همه چشمی ترست وجانی خشک

5. زچشم بر رخم از عشق آن دو لاله تر

6. مدام آب بقم خورده زعفرانی خشک

7. درو زسیل بلایی بترس اگر یابی

8. زآب دیده من بر زمین مکانی خشک

9. اگر لب ودهن من (ببوسه)تر نکنی

10. بپرسش من مسکین کم از زبانی خشک؟

11. بر توانگر و درویش شکر کم گوید

12. گدا چو از در حاتم رود بنانی خشک

13. بآب لطف تو نانم چوتر نشد کردم

14. همای وار قناعت باستخوانی خشک

15. زخون دیده وسوز جگر چو مرغابی

16. منم بدام زمانی تر وزمانی خشک

17. زسوز عشق رخ زرد واشک رنگینم

18. بسان آبی تر دان ونار دانی خشک

19. سحاب وار باشکی کنم جهانی تر

20. چو آفتاب بتابی کنم جهانی خشک

21. زآه گرمم در چشمه دهان آبی

22. نماند تا بزبان تر کنم لبانی خشک

23. مرا بوصل خود ای میوه دل آبی ده

24. ازآنکه بر ندهد هیچ بوستانی خشک

25. میان زمره عشاق سیف فرغانی

26. چو بر کناره با مست ناودانی خشک


بعدیقبلی

هیچ نظری ثبت نشده

ابیات برگزیده

* چنین است کردار گردون پیر
* گهی چون کمانست و گاهی چو تیر
شعر کامل
فردوسی
* قرب نیکان را نمی باشد سرایت در بدان
* کز شکر شیرین نگردد چون بود بادام تلخ
شعر کامل
صائب تبریزی
* می‌گریم و مرادم از این سیل اشکبار
* تخم محبت است که در دل بکارمت
شعر کامل
حافظ