سیف فرغانی_دیوانغزل ها (فهرست)

غزل شمارهٔ 337

1. مرا که در تن بی قوتست جانی خشک

2. زعشق دیده تر دارم ودهانی خشک

3. ترا بمثل من ای دوست میل چون باشد

4. که حاصلم همه چشمی ترست وجانی خشک

5. زچشم بر رخم از عشق آن دو لاله تر

6. مدام آب بقم خورده زعفرانی خشک

7. درو زسیل بلایی بترس اگر یابی

8. زآب دیده من بر زمین مکانی خشک

9. اگر لب ودهن من (ببوسه)تر نکنی

10. بپرسش من مسکین کم از زبانی خشک؟

11. بر توانگر و درویش شکر کم گوید

12. گدا چو از در حاتم رود بنانی خشک

13. بآب لطف تو نانم چوتر نشد کردم

14. همای وار قناعت باستخوانی خشک

15. زخون دیده وسوز جگر چو مرغابی

16. منم بدام زمانی تر وزمانی خشک

17. زسوز عشق رخ زرد واشک رنگینم

18. بسان آبی تر دان ونار دانی خشک

19. سحاب وار باشکی کنم جهانی تر

20. چو آفتاب بتابی کنم جهانی خشک

21. زآه گرمم در چشمه دهان آبی

22. نماند تا بزبان تر کنم لبانی خشک

23. مرا بوصل خود ای میوه دل آبی ده

24. ازآنکه بر ندهد هیچ بوستانی خشک

25. میان زمره عشاق سیف فرغانی

26. چو بر کناره با مست ناودانی خشک


بعدیقبلی

هیچ نظری ثبت نشده

ابیات برگزیده

* کسری و ترنج زر، پرویز و به زرین
* بر باد شده یکسر، با خاک شده یکسان
شعر کامل
خاقانی
* ز پادشاه و گدا فارغم بحمدالله
* گدای خاک در دوست پادشاه من است
شعر کامل
حافظ
* همین بس شاهد یکرنگی معشوق با عاشق
* که بلبل عاشق است و گل گریبان پاره می سازد
شعر کامل
صائب تبریزی