لینک اشتراک گذاری
کپی شد
شاه نعمت‌الله ولی_دیوانغزل ها (فهرست)

غزل شمارهٔ 225

1. هر که باشد همچو سید حق پرست

2. حق توان گفتن چو از باطل برست

3. آن یکی در هر یکی خوش می نگر

4. در دو عالم آن یکی را می پرست

5. آفتاب و ماه می بینیم ما

6. گر چه ما را در نظر نور خوراست

7. جز وجود او وجودی هست نیست

8. غیر او نبود وجود هرچه هست

9. دست او باید بگیرد دامنش

10. خوش بود گر دامنش آید به دست

11. هرچه فعل او بود نیکو بود

12. نیک نبود نیک اگر گوئی بد است

13. تا توانی گرد مخموران مگرد

14. هر که گردد حاصلش درد سر است

15. عین ما بیند به عین ما چو ما

16. آنکه با ما خوش در این دریا نشست

17. نعمت الله رند سرمست خوش است

18. کی کند رندی چنین انکار مست


بعدیقبلی

هیچ نظری ثبت نشده

حمایت مالی

حمایت مالی داوطلبانه و اختیاری

ابیات برگزیده

* ز دشمن جفا بردی از بهر دوست
* که تریاک اکبر بود زهر دوست
شعر کامل
سعدی
* نه چمن شکوفه‌ای رست چو روی دلستانت
* نه صبا صنوبری یافت چو قامت بلندت
شعر کامل
سعدی
* به هر جنسی که می گیرند اخلاص و وفا خوب است
* پس از عمری گذر افتاده بر ما کاروانی را
شعر کامل
نظیری نیشابوری