شاه نعمت‌الله ولی_دیوانغزل ها (فهرست)

غزل شمارهٔ 347

1. در خانقهی که شیخ ما اوست

2. سرحلقه و شیخ هر دو نیکوست

3. دشمن چه کنیم یار غاریم

4. از دوست طلب کنیم هم دوست

5. آیینهٔ روشنی به دست آر

6. اما می بین که هر دو یک روست

7. زلفش بگشود و داد بر باد

8. زان بوی نسیم صبح خوشبوست

9. خورشید جمال او برآمد

10. عالم همه نور طلعت اوست

11. سر رشتهٔ فقر ما طلب کن

12. تا دریابی که رشته یک توست

13. شاه است چو سید یگانه

14. هر بنده که او به عشق آن جوست


بعدیقبلی

هیچ نظری ثبت نشده

ابیات برگزیده

* زاهدان تیغ زبان برخاکساران می کشند
* در زمین نرم طوفان می کند جاروب خشک
شعر کامل
صائب تبریزی
* عید آمد و عید آمد وان بخت سعید آمد
* برگیر و دهل می‌زن کان ماه پدید آمد
شعر کامل
مولوی
* بر سر پروانه شمع از بهر آن سوزد که هست
* جذبۀ عشقی که خاکستر به خاکستر کشد
شعر کامل
نظیری نیشابوری