لینک اشتراک گذاری
کپی شد
شاه نعمت‌الله ولی_دیواندوبیتی ها
دوبیتی شمارهٔ 91 : عمر بی او اگر گذاری هیچ
دوبیتی شمارهٔ 92 : عمر بی او اگر گذاری هیچ
دوبیتی شمارهٔ 93 : روح او جان جملهٔ ارواح
دوبیتی شمارهٔ 94 : خشت عقل از قالبش بیرون فتاد
دوبیتی شمارهٔ 95 : هر چه خواهی به قدر استعداد
دوبیتی شمارهٔ 96 : هر که او بر خاک این درگه فتاد
دوبیتی شمارهٔ 97 : مطلوب خود است و طالب خود
دوبیتی شمارهٔ 98 : صوفی باصفا وفا دارد
دوبیتی شمارهٔ 99 : هر که او با یزید یاری کرد
دوبیتی شمارهٔ 100 : آتش غیرتش برافروزد
دوبیتی شمارهٔ 101 : هر که او از خدای ما ترسد
دوبیتی شمارهٔ 102 : عقل علمش به ذات او نرسد
دوبیتی شمارهٔ 103 : ماضی و مستقبلت گر حال شد
دوبیتی شمارهٔ 104 : ابر خوش دامنی به ما افشاند
دوبیتی شمارهٔ 105 : عاقلی کی به عاشقان ماند
دوبیتی شمارهٔ 106 : عاقلان گر چه بسی در سفته اند
دوبیتی شمارهٔ 107 : مرغ زیرک بین که یاهو می‌زند
دوبیتی شمارهٔ 108 : عقل نفی ما سوی اللّه می‌ کند
دوبیتی شمارهٔ 109 : صبری کنیم تا ستم او چه می‌ کند
دوبیتی شمارهٔ 110 : ظاهر و باطن ار چه ضد انند
دوبیتی شمارهٔ 111 : نور او را به نور او بیند
دوبیتی شمارهٔ 112 : خلق و حق را به همدگر بیند
دوبیتی شمارهٔ 113 : نتواند که گوشه بگزیند
دوبیتی شمارهٔ 114 : همه عالم ز حضرتش موجود
دوبیتی شمارهٔ 115 : بسط او از بسط آن سلطان بود
دوبیتی شمارهٔ 116 : هر بلا کز حضرتش ما را بود
دوبیتی شمارهٔ 117 : کون جامع جامع اسما بود
دوبیتی شمارهٔ 118 : سرّ علم قدر عظیم بود
دوبیتی شمارهٔ 119 : مشهد آل مشهد روضهٔ رضوان بود
دوبیتی شمارهٔ 120 : ناظر و منظور آنجا کی بود

حمایت مالی

حمایت مالی داوطلبانه و اختیاری

ابیات برگزیده

* ز رشک زلف سیاه توخورد چندان خون
* که نافه هم به جوانی سفید شد مویش
شعر کامل
صائب تبریزی
* ای ساربان آهسته رو کآرام جانم می‌رود
* وآن دل که با خود داشتم با دلستانم می‌رود
شعر کامل
سعدی
* چنین قفس نه سزای چو من خوش الحانیست
* روم به گلشن رضوان که مرغ آن چمنم
شعر کامل
حافظ