وحشی بافقی_دیوانغزل ها (فهرست)

غزل شمارهٔ 137

1. دوشم از آغاز شب جا ، بر در جانانه بود

2. تا به روزم چشم بر بام و در آن خانه بود

3. دی که میمد ز جولانگاه شوخی مست ناز

4. نرگسش بر گوشهٔ دستار خوش ترکانه بود

5. بهر آن نا آشنا می‌رم که فرد از همرهان

6. آنچنان می‌شد که گویا از همه بیگانه بود

7. آن نصیحتها که می‌کردیم اهل عشق را

8. این زمان معلوم ما شد کان همه افسانه بود

9. قرب تا حاصل نشد دودم ز خرمن برنخاست

10. اتحاد شمع برق خرمن پروانه بود

11. سوختن با آتش است و عشق با دیوانگی

12. عشق بر هر دل که زد آتش چو من دیوانه بود

13. وحشی از خون خوردن شب دوش نتوانست خاست

14. کاین می مرد افکن امشب تا لب پیمانه بود


بعدیقبلی

هیچ نظری ثبت نشده

ابیات برگزیده

* به ماه مصر ز یک پیرهن مضایقه کرد
* چه چشمداشت دگر از وطن بود ما را
شعر کامل
صائب تبریزی
* چیست فزون از دو جهان شهر عشق
* بهتر از این شهر و دیاریم نیست
شعر کامل
مولوی
* سیل دریا دیده هرگز برنمی گردد به جوی
* نیست ممکن هر که مجنون شد دگر عاقل شود
شعر کامل
صائب تبریزی