امیرخسرو دهلوی_دیوانغزل ها (فهرست)

غزل شمارهٔ 116

1. چه آفت ست نمی دانم این به زیر نقاب

2. که تا نمود نمود آنچه، سینه گشت خراب

3. تو رخ بپوشی که از هفت پرده بنماید

4. چو آفتاب فروزنده از چهارنقاب

5. تو زلف را ز کله بشکنی عجب نبود

6. که دل به لنگر خورشید پروره به نقاب

7. مرا از ابروی تو شبه حسی رود به نماز

8. که سجده می کنیم و صورت ماست در محراب

9. تو می کشی و کسی را که می شود بیهوش

10. ذبیحه را چه خبر تا چه می کند قصاب

11. مرا که سوخته گشتم ز آفتاب رخت

12. ازان لب ار بتوانی، به شربتی دریاب

13. ولی سوال مرا در جواب می لنگی

14. مر که در شکر آلوده گشت پای دناب

15. شتاب می کندم عمر در فراق مکوش

16. ترا که از پس عمری بدیده ام مشتاب

17. چه سحرها که به مدح تو کرده ام پیدا

18. که خسرو اسفنم خوانده ای اولوالالباب


بعدیقبلی

هیچ نظری ثبت نشده

ابیات برگزیده

* سحر ز روی خود ای کاش پرده بردارد
* که باغبان زند آتش به باغ یاسمنش
شعر کامل
فروغی بسطامی
* ز ترک تنگ چشمی مردمی صائب طمع دارم
* که تلخ افتاده چون بادام کوهی دیده تنگش
شعر کامل
صائب تبریزی
* رزق اگر بر آدمی عاشق نمی باشد، چرا
* از زمین گندم گریبان چاک می آید برون؟
شعر کامل
صائب تبریزی