امیرخسرو دهلوی_دیوانغزل ها (فهرست)

غزل شمارهٔ 226

1. روزگاریست که در خاطرم آشوب و فلانست

2. روزگارم چو سر زلف پریشانش از آنست

3. در همه شهر چو افسانه بگفتند زن و مرد

4. قصه ما که برانیم که از خلق نهان است

5. همچنان در عقب روی نکو می رودم دل

6. گر همی خواند، وگرنه، چه کند، موی کشانست

7. گنه از جانب ما می کند و می شکند عهد

8. هر چه فرماید، گر چه نه چنانست، چنانست

9. حاکم است، ار بکشد، ور نکشد، یا بنوازد

10. چه کنم، بر سر مملوک خودش ترک روانست

11. ما همانیم که بودیم و ز یادت به ارادت

12. یار مشکل همه آنست که با ما نه همانست

13. می رود غافل و آنگه نکند نیز نگاهی

14. زان که خسرو ز پیش نعره زنان جامه درانست


بعدیقبلی

هیچ نظری ثبت نشده

ابیات برگزیده

* سینه را دل چاک می سازد به امید وصال
* پسته را شوق شکر در پوست خندان می کند
شعر کامل
صائب تبریزی
* نیست ممکن از زبان خوش کسی نقصان کند
* چرب نرمی غوطه در شکر دهد بادام را
شعر کامل
صائب تبریزی
* ز دست رفته نه تنها منم در این سودا
* چه دست‌ها که ز دست تو بر خداوند است
شعر کامل
سعدی