امیرخسرو دهلوی_دیوانغزل ها (فهرست)

غزل شمارهٔ 384

1. بدان بهانه که حسنی ست بس فراوانت

2. جفا بکن که هر آن کرده نیست تاوانت

3. مهی که چاک به دامان جانم افگنده ست

4. همان مهی ست که طالع شد از گریبانت

5. کسی که جان به سر یک نظاره خواهند داد

6. رهاش کن که نگه می کند فراوانت

7. به نزد تست دلم باژگونه کن که در او

8. کنی نظاره که چندست داغ پنهانت

9. نگر که از زنخت چند دل به چاه افتاد

10. که تا لب است پر از جان چه زنخدانت

11. درونت در جگر سوخته کشم هر چند

12. که سر به سر ز نمک ساخته ست یزدانت

13. به نیم خنده چو صد جان دهی تو خسرو را

14. به نیم جان چه توان داد مزد دندانت


بعدیقبلی

هیچ نظری ثبت نشده

ابیات برگزیده

* می و ساقی چه باشد نیست جز حق
* خدا داند که این عشق از چه باب است
شعر کامل
مولوی
* ترسم که مست و عاشق و بی‌دل شود چو ما
* گر محتسب به خانه خمار بگذرد
شعر کامل
سعدی
* پری رویی و مه پیکر سمن بویی و سیمین بر
* عجب کز حسن رویت در جهان غوغا نمی‌باشد
شعر کامل
سعدی