امیرخسرو دهلوی_دیوانغزل ها (فهرست)

غزل شمارهٔ 414

1. صبا می جنبد و آن مست ما را خواب می آید

2. که از دمهای سرد من جهان بیتاب می آید

3. ازان مهتاب جان افروز کان شب بود مهمانم

4. جهان تیره ست بر من چون شب مهتاب می آید

5. من اینجا زار می سوزم به تاریکی و تنهایی

6. وه، ای همسایه غافل، ترا چون خواب می آید

7. غم لیلی جز از جان دست شستن می نفرماید

8. نه بیهوده ست کاندر چشم مجنون خواب می آید

9. گریبانم مگیر، ای محتسب، چون می پرستم من

10. کزین دامان تر بوی شراب ناب می آید

11. شبانگه بر سرم بگذشت و چشمش تر شد، ای قربان

12. چه بخت ست این که رحمت در دل قصاب می آید

13. نبینی دامن، ای زاهد، نگویی تلخم، ای واعظ

14. که آن دردی کیش دیرینه در محراب می آید

15. خرامیدن نگه کن آن بهشتی را که پنداری

16. ز جوی انگبین سیلی ست کز جلاب می آید

17. فرو پوشید جانها را که آن بی مهر می بیند

18. نگهدارید دلها را که آن قلاب می آید

19. همه ناز است و شوخی و کرشمه، خسروا، دل نه

20. که بهر کشتنت با این همه اسباب می آید


بعدیقبلی

هیچ نظری ثبت نشده

ابیات برگزیده

* تاب بنفشه می‌دهد طره مشک سای تو
* پرده غنچه می‌درد خنده دلگشای تو
شعر کامل
حافظ
* غم عاشق سرایت می کند معشوق را در دل
* ز آه و دود قمری سرو آخر شمع ماتم شد
شعر کامل
صائب تبریزی
* فردا که پیشگاه حقیقت شود پدید
* شرمنده ره روی که عمل بر مجاز کرد
شعر کامل
حافظ