لینک اشتراک گذاری
کپی شد
امیرخسرو دهلوی_دیوانمثنوی ها (فهرست)

شمارهٔ 10 - گر چه در پایان سرودن این اشعار بخود چنین خطاب کرده بود:

1. لیک اگر پند من آری به گوش

2. مصلحت آن ست که مانی خموش

3. چل شد و درین جهت آمد نشست

4. پیش مبین بیش که افتی به شست

5. تو بت توبه‌ست ، گرانی مکن

6. روی به پیر یست، جوانی مکن

7. بار خدایا! من غافل به راز،

8. این ورق ساده که بستم طراز

9. گر چه که امروز جمال من ست

10. عاقبت الا مر وبال من ست

11. عفو کن آن را که رضای تو نیست

12. تو به ده از هر چه برای تو نیست

13. چون زتو شد این همه ناچیز چیز

14. هم تو کنی در دل خلقی عزیز

15. عیب شناسان به کمین من‌اند

16. بی هنر ان جمله به کین من آند

17. تو به کرم ، عیب من عیب کوش

18. در نظر عیب شناسان بپوش


بعدیقبلی

هیچ نظری ثبت نشده

حمایت مالی

حمایت مالی داوطلبانه و اختیاری

ابیات برگزیده

* ما را به جرم عشق تو کشتند منکران
* سرمایهٔ ثواب شد آخر گناه ما
شعر کامل
فروغی بسطامی
* بجز از نرگس پرخواب و رخ چون خور او
* تو مپندار که از خواب و خورم یاد آمد
شعر کامل
خواجوی کرمانی
* زلف تو برد دین و دل و عقل و هوش من
* شب پاک خانه را نتوان رفتن این چنین
شعر کامل
صائب تبریزی