عراقی_دیوانغزل ها (فهرست)

غزل شمارهٔ 140

1. بکشم به ناز روزی سر زلف مشک رنگش

2. ندهم ز دست این بار، اگر آورم به چنگش

3. سر زلف او بگیرم، لب لعل او ببوسم

4. به مراد، اگر نترسم ز دو چشم شوخ شنگش

5. سخن دهان تنگش بود ار چه خوش، ولیکن

6. نرسد به هر زبانی سخن دهان تنگش

7. چون نبات می‌گدازم، همه شب، در آب دیده

8. به امید آنکه یابم شکر از دهان تنگش

9. بروم، ز چشم مستش نظری تمام گیرم

10. که بدان نظر ببینم رخ خوب لاله رنگش

11. چو کمان ابروانش فکند خدنگ غمزه

12. چه کنم که جان نسازم سپر از پی خدنگش؟

13. زلبش عناب، یارب، چه خوش است!صلح اوخود

14. بنگر چگونه باشد؟ چو چنین خوش است جنگش

15. دلم آینه است و در وی رخ او نمی‌نماید

16. نفسی بزن، عراقی، بزدا به ناله زنگش


بعدیقبلی

هیچ نظری ثبت نشده

ابیات برگزیده

* خاطرت از شکوه ما کی پریشان می شود؟
* زلف پر کرده است از حرف پریشان گوش تو
شعر کامل
صائب تبریزی
* یا رب این کعبه مقصود تماشاگه کیست
* که مغیلان طریقش گل و نسرین من است
شعر کامل
حافظ
* ای که با سلسله زلف دراز آمده‌ای
* فرصتت باد که دیوانه نواز آمده‌ای
شعر کامل
حافظ