عطار_دیوانغزل ها (فهرست)

غزل شمارهٔ 259

1. در راه عشق هر دل کو خصم خویشتن شد

2. فارغ ز نیک و بد گشت ایمن ز ما و من شد

3. نی نی که نیست کس را جز نام عشق حاصل

4. کان دم که عشق آمد از ننگ تن به تن شد

5. در تافت روز اول یک ذره عشق از غیب

6. افلاک سرنگون گشت ارواح نعره‌زن شد

7. آن ذره عشق ناگه چون سینه‌ها ببویید

8. کس را ندید محرم با جای خویشتن شد

9. زان ذره عشق خلقی در گفتگو فتادند

10. وان خود چنان که آمد هم بکر با وطن شد

11. در عشق زنده باید کز مرده هیچ ناید

12. عاشق نمرد هرگز کو زنده در کفن شد

13. کو زنده‌ای که هرگز از بهر نفس کشتن

14. مردود خلق آمد رسوای انجمن شد

15. هر زنده را کزین می بویی نصیب آمد

16. هر موی بر تن او گویای بی سخن شد

17. چون جان و تن درین ره دو بند صعب آمد

18. عطار همچو مردان در خون جان و تن شد


بعدیقبلی

هیچ نظری ثبت نشده

ابیات برگزیده

* گل چه داند که درد بلبل چیست؟
* او همین کار رنگ و بو داند
شعر کامل
امیرخسرو دهلوی
* شکایتی که ز زلف دراز اوست مرا
* به گفتن و به شنیدن نمی شود آخر
شعر کامل
صائب تبریزی
* خرد زان طیره گشت الحق مرا گفتا که با من هم
* به گز مهتاب پیمایی به گل خورشیداندایی
شعر کامل
انوری