عطار_دیوانغزل ها (فهرست)

غزل شمارهٔ 377

1. هنگام صبوح آمد ای هم نفسان خیزید

2. یاران موافق را از خواب برانگیزید

3. یاران همه مشتاقند در آرزوی یک دم

4. می در فکن ای ساقی از مست نپرهیزید

5. جامی که تهی گردد از خون دلم پر کن

6. وانگه می صافی را با درد میامیزید

7. چون روح حقیقی را افتاد می اندر سر

8. این نفس بهیمی را از دار در آویزید

9. خاکی که نصیب آمد از جور فلک ما را

10. آن خاک به چنگ آرید بر فرق فلک ریزید

11. یاران قدیم ما در موسم گل رفتند

12. خون جگر خود را از دیده فرو ریزید

13. عطار گریزان است از صحبت نا اهلان

14. گر عین عیان خواهید از خلق بپرهیزید


بعدیقبلی

هیچ نظری ثبت نشده

ابیات برگزیده

* با خیال یار صحبت داشتن خوش دولتی است
* می برم غیرت بر آن عاشق که تنها می شود
شعر کامل
صائب تبریزی
* به ذوق ناله من آسمان مستانه می رقصد
* جهان ماتم سرا گردد اگر من از نوا افتم
شعر کامل
صائب تبریزی
* چو در دست است رودی خوش بزن مطرب سرودی خوش
* که دست افشان غزل خوانیم و پاکوبان سر اندازیم
شعر کامل
حافظ