لینک اشتراک گذاری
کپی شد
عطار_الهی نامهبخش نوزدهم (فهرست)

شمارهٔ 5-(3) حکایت نوشروان عادل

1. چنین گفتست نوشروانِ عادل

2. که گر میری ز درویشی قاتل

3. ترا بهتر بوَد آن زخمِ شمشیر

4. که از نان فرومایه شوی سیر

5. مشو با اهلِ دنیا در ستیزه

6. که مرداریست و مشتی کِرم ریزه

7. بیک ره اهلِ دنیا در ریاست

8. چو کِرمانند در عین نجاست

9. زر و سیم و قبول و کار و بارت

10. نیاید در دم آخر بکارت

11. اگر اخلاص باشد آن زمانت

12. بکار آید وگرنه وای جانت

13. بهر چیزی که در دنیا کمالست

14. یقین می‌دان که آن در دین وبالست


بعدیقبلی

هیچ نظری ثبت نشده

حمایت مالی

حمایت مالی داوطلبانه و اختیاری

ابیات برگزیده

* مرا که خال تو فلفل فکنده است برآتش
* چرا ز غالیه دلبند می‌کنی و دلاویز
شعر کامل
خواجوی کرمانی
* ای عشق پیش هر کسی نام و لقب داری بسی
* من دوش نام دیگرت کردم که درد بی‌دوا
شعر کامل
مولوی
* وقت طرب خوش یافتم آن دلبر طناز را
* ساقی بیار آن جام می مطرب بزن آن ساز را
شعر کامل
سعدی