عطار_مختارنامهباب شانزدهم: در عزلت و اندوه و درد وصبر گزیدن (فهرست)

شمارهٔ 11

1. جانا دل من خویش به دریا انداخت

2. خود را به بلا بر سر غوغا انداخت

3. اندوه همه جهان به تنهائی خورد

4. پس شادی، اگر هست، به فردا انداخت


بعدیقبلی

هیچ نظری ثبت نشده

ابیات برگزیده

* اگر چه لاله طورست روی روشن او
* چراغ روز بود با بیاض گردن او
شعر کامل
صائب تبریزی
* از زلف مشکبوی تو مجلس معطرست
* گوئی که عود خام بر آتش نهاده‌ئی
شعر کامل
خواجوی کرمانی
* چه خوش گفت جمشید با تاج و گنج
* که یک جو نیرزد سرای سپنج
شعر کامل
حافظ