لینک اشتراک گذاری
کپی شد
عطار_مختارنامهباب چهل و هشتم: در سخن گفتن به زبان شمع
شمارهٔ 61 : شمع آمد و گفت: این تن لاغر همه سوخت
شمارهٔ 62 : شمع آمد و گفت: جان من پُردرد است
شمارهٔ 63 : شمع آمد و گفت: آنِ عشقم همه شب
شمارهٔ 64 : شمع آمد و گفت: بر تنِ لاغر خویش
شمارهٔ 65 : شمع آمد و گفت: هر که مردی بودست
شمارهٔ 66 : شمع آمد و گفت: دامنی تر داری
شمارهٔ 67 : شمع آمد و گفت: آمدهام رنگ آمیز
شمارهٔ 68 : شمع آمد و گفت: زاتش افسر دارم
شمارهٔ 69 : شمع آمد و گفت: انجمنم باید ساخت
شمارهٔ 70 : شمع آمد و گفت: پا و سر باید سوخت
شمارهٔ 71 : شمع آمد و گفت: خویشتن میتابم
شمارهٔ 72 : شمع آمد و گفت: بنده میباید بود
شمارهٔ 73 : شمع آمد و گفت: کار باید کرد
شمارهٔ 74 : شمع آمد و گفت: تا مرا یافتهاند
شمارهٔ 75 : شمع آمد و گفت: اگر خطا سوختمی
شمارهٔ 76 : شمع‌ آمد و گفت: بر نمیباید خاست
شمارهٔ 77 : شمع آمد و گفت: گر بما زد پر باز
شمارهٔ 78 : شمع آمد و گفت: در بلا باید سوخت
شمارهٔ 79 : شمع آمد و گفت: سوز پروانه جداست
شمارهٔ 80 : شمع آمد و گفت: کشته بنشینم نیز
شمارهٔ 81 : شمع آمد و گفت: زخم خوردم بر سر
شمارهٔ 82 : شمع آمد و گفت: کشتهٔ هر روزم
شمارهٔ 83 : شمع آمد و گفت: دولتم دوری بود
شمارهٔ 84 : شمع آمد و گفت: چون گرفتم کم خویش
شمارهٔ 85 : شمع آمد و گفت: دوربین باید بود
شمارهٔ 86 : شمع آمد و گفت: دائماً در سفرم
شمارهٔ 87 : شمع آمد و گفت: اگر شماری دارم
شمارهٔ 88 : شمع آمد و گفت: اگر بمی باید رفت
شمارهٔ 89 : شمع آمد و گفت: کار در کار افتاد
شمارهٔ 90 : شمع آمد و گفت: عمر خوش خوش بگذشت

حمایت مالی

حمایت مالی داوطلبانه و اختیاری

ابیات برگزیده

* دی گله‌ای ز طره‌اش کردم و از سر فسوس
* گفت که این سیاه کج گوش به من نمی‌کند
شعر کامل
حافظ
* ره نیکمردان آزاده گیر
* چو استاده‌ای دست افتاده‌گیر
شعر کامل
سعدی
* گر باغبان نظر به گلستان کند تو را
* بر تخت گل نشاند و سلطان کند تو را
شعر کامل
فروغی بسطامی