بیدل دهلوی_دیوانغزل ها (فهرست)

غزل شمارهٔ 47

1. در عالمی‌که با خود رنگی نبود ما را

2. بودیم هرچه بودیم او وانمود ما را

3. مرآت معنی ما چون سایه داشت زنگی

4. خورشید التفاتش از ما زدود ما را

5. پرواز فطرت ما، در دام بال می‌زد

6. آزادکرد فضلش از هر قیود ما را

7. اعداد ما تهی‌کرد چندان‌که صفرگشتیم

8. از خویش‌کاست اما بر ما فزود ما را


بعدیقبلی

هیچ نظری ثبت نشده

ابیات برگزیده

* تنگ شد از غم دل جای به من
* یک دل و این همه غم وای به من
شعر کامل
فروغی بسطامی
* یا وفا خود نبود در عالم
* یا مگر کس در این زمانه نکرد
شعر کامل
سعدی
* آب چشمم مگر از خاک درت چاره شود
* ورنه این سیل پیاپی بکند بنیادم
شعر کامل
فروغی بسطامی