بیدل دهلوی_دیوانغزل ها (فهرست)

غزل شمارهٔ 939

1. دل اگر محو مدعا گردد

2. درد در کام ما دوا گردد

3. طعمهٔ درد اگر رسد دریا

4. هرمگس همسر هما گردد

5. محو اسرار طرهٔ او

6. رگ گل دام مدعا گردد

7. گرسگالد وداع سلک هوس

8. گره دل‌گهر اداگردد

9. گسلد گر هوس سلاسل وهم

10. کوه و صحرا همه هوا گردد

11. محوگردد سواد مصرع سرو

12. مدّ آهم اگر رسا گردد

13. ما و احرام آه دردآلود

14. هم هواگرد را عصاگردد

15. دل آسوده کو؟ مگر وسواس

16. گره آرد که دام ما گردد

17. در طلوع‌ کمال بیدل ما

18. ماه در هالهٔ سها گردد


بعدیقبلی

هیچ نظری ثبت نشده

ابیات برگزیده

* تنت به ناز طبیبان نیازمند مباد
* وجود نازکت آزرده گزند مباد
شعر کامل
حافظ
* شعرها پیشت چنان باشد که از شهر حجاز
* با یکی خرما کسی هجرت کند سوی هجر
شعر کامل
سنایی
* آن گل که هر دم در دست بادیست
* گو شرم بادش از عندلیبان
شعر کامل
حافظ