فیض کاشانی_دیوانغزل ها (فهرست)

غزل شمارهٔ 339

1. عاشقان از لب خوبان می مستانه زدند

2. بنظر زلف دلاویز بتان شانه زدند

3. هر که مجنون تو شد از همه قیدی وارست

4. عاقلان راه نبردند به افسانه زدند

5. عاشقان چاره دل دادن جان چون دیدند

6. جان نهاده بکف دل در جانانه زدند

7. در ازل باده کشان عهد بمستی بستند

8. پاس پیمان ازل داشته پیمانه زدند

9. راه ارباب خرد چون نتوانست زدن

10. بمی و مغبچه راه من دیوانه زدند

11. گفت حافظ چو کشید از سر اندیشه نقاب

12. غزلی را که ملایک در میخانه زدند

13. ما بصد خرمن پندار ز ره چون نرویم

14. چون ره آدم بیدار بیکدانه زدند

15. فیض خوش باش که ما را نتوان از ره برد

16. رهبران دل ما ساغر شکرانه زدند


بعدیقبلی

هیچ نظری ثبت نشده

ابیات برگزیده

* دی شیخ با چراغ همی‌گشت گرد شهر
* کز دیو و دد ملولم و انسانم آرزوست
شعر کامل
مولوی
* ظلم است در یکی قفس افکندن
* مردار خوار و مرغ شکرخا را
شعر کامل
پروین اعتصامی
* آسمان از تلخکامیهای ما آسوده است
* حقه خشخاش را دلگیری از تریاک نیست
شعر کامل
صائب تبریزی