فیض کاشانی_دیوانغزل ها (فهرست)

غزل شمارهٔ 418

1. زهر فراق نوشم تا کام من برآید

2. بهر وصال کوشم تا جان ز تن برآید

3. دل بر جفا نهادم تا میتوان جفا کن

4. از جان کشم جفایت تا کام من برآید

5. تخم وفات در جان کشتم که چون بمیرم

6. شام وفا پس از مرگ از خاک من برآید

7. گر بی‌وفاست معشوق کان وفاست عاشق

8. عاشق وفا کند تا از خویشتن برآید

9. وقف تو کرده‌ام من جان و دل و سر و تن

10. در خدمتم سراپا تا جان ز تن برآید

11. هر کو سفر گزیند تا مقصدی بیابد

12. باید غریب گردد ز اهل و وطن برآید

13. چون در سفر تو باشی صد جان فدای غربت

14. گر ره‌زنی تو مقصود از راهزن برآید

15. در حضرتت برد فیض پیوسته ظن نیکو

16. انجاح هر مهمی از حسن و ظن برآید


بعدیقبلی

هیچ نظری ثبت نشده

ابیات برگزیده

* خوشم از گریه خود، گر چه همه خون دل است
* زانکه بوی تو ز هر قطره خون می آید
شعر کامل
امیرخسرو دهلوی
* پارسایی و سلامت هوسم بود ولی
* شیوه‌ای می‌کند آن نرگس فتان که مپرس
شعر کامل
حافظ
* لعلی از کان مروت برنیامد سال‌هاست
* تابش خورشید و سعی باد و باران را چه شد
شعر کامل
حافظ