فیض کاشانی_دیوانغزل ها (فهرست)

غزل شمارهٔ 541

1. درد دل مرا نکند به دوای خلق

2. بیماری خدای بهست از شفای خلق

3. رنج از خداست راحت و راحت ز خلق رنج

4. قربان یک بلای خدا صد عطای خلق

5. صحرا و کوه خوشترم آید ز شهر و ده

6. صد ره صدای کوه بهست از ندای خلق

7. هر یک ترا بدام بلای دگر کشد

8. ای چشم بسته روی مکن در قفای خلق

9. گویند خلق راه حق ایسنت زینهار

10. مشنو مرد بسوی جهنم بپای خلق

11. میکن حذر ز پیروی دیو سیرتان

12. زنهار سیلی نخوری ز ابتلای خلق

13. بار گرانشان بدل و جان به و برو

14. میکش برای حق دو سه روزی بلای خلق

15. آزار خلق روی دلت سوی حق کند

16. راهیست سوی معرفت حق جفای خلق

17. دانی تو فیض آنکه نیاید ز خلق هیچ

18. بگذر ز گفتگوی ملالت فزای خلق


بعدیقبلی

هیچ نظری ثبت نشده

ابیات برگزیده

* بس که شب ها دور از آن گل خاک بر سر می کنم
* همچو سبزه صبحدم از خاک سر بر می کنم
شعر کامل
جامی
* نمی سوزم اگر برق اجل در خرمنم افتد
* که من در خوشگی از کاه گندم را جدا کردم
شعر کامل
صائب تبریزی
* اگر از سرو قدان مهر طمع می‌داری
* از بن زهر گیا مهر گیاه می‌طلبی
شعر کامل
خواجوی کرمانی