حافظ_دیوانغزل ها (فهرست)

غزل شمارهٔ 217

1. مسلمانان مرا وقتی دلی بود

2. که با وی گفتمی گر مشکلی بود

3. به گردابی چو می‌افتادم از غم

4. به تدبیرش امید ساحلی بود

5. دلی همدرد و یاری مصلحت بین

6. که استظهار هر اهل دلی بود

7. ز من ضایع شد اندر کوی جانان

8. چه دامنگیر یا رب منزلی بود

9. هنر بی‌عیب حرمان نیست لیکن

10. ز من محرومتر کی سائلی بود

11. بر این جان پریشان رحمت آرید

12. که وقتی کاردانی کاملی بود

13. مرا تا عشق تعلیم سخن کرد

14. حدیثم نکته هر محفلی بود

15. مگو دیگر که حافظ نکته‌دان است

16. که ما دیدیم و محکم جاهلی بود


بعدیقبلی

هیچ نظری ثبت نشده

ابیات برگزیده

* گر جان عاشق دم زند آتش در این عالم زند
* وین عالم بی‌اصل را چون ذره‌ها برهم زند
شعر کامل
مولوی
* همه دانش ما به بیچارگیست
* به بیچارگان بر بباید گریست
شعر کامل
فردوسی
* لعلی از کان مروت برنیامد سال‌هاست
* تابش خورشید و سعی باد و باران را چه شد
شعر کامل
حافظ