حافظ_دیوانغزل ها (فهرست)

غزل شمارهٔ 317

1. فاش می‌گویم و از گفته خود دلشادم

2. بنده عشقم و از هر دو جهان آزادم

3. طایر گلشن قدسم چه دهم شرح فراق

4. که در این دامگه حادثه چون افتادم

5. من ملک بودم و فردوس برین جایم بود

6. آدم آورد در این دیر خراب آبادم

7. سایه طوبی و دلجویی حور و لب حوض

8. به هوای سر کوی تو برفت از یادم

9. نیست بر لوح دلم جز الف قامت دوست

10. چه کنم حرف دگر یاد نداد استادم

11. کوکب بخت مرا هیچ منجم نشناخت

12. یا رب از مادر گیتی به چه طالع زادم

13. تا شدم حلقه به گوش در میخانه عشق

14. هر دم آید غمی از نو به مبارک بادم

15. می خورد خون دلم مردمک دیده سزاست

16. که چرا دل به جگرگوشه مردم دادم

17. پاک کن چهره حافظ به سر زلف ز اشک

18. ور نه این سیل دمادم ببرد بنیادم


بعدیقبلی

هیچ نظری ثبت نشده

ابیات برگزیده

* ای بلبل اگر نالی من با تو هم آوازم
* تو عشق گلی داری من عشق گل اندامی
شعر کامل
سعدی
* جای حیرت نیست گر شد سینه ما چاک چاک
* شیشه را چون نار خندان می کند صهبای عشق
شعر کامل
صائب تبریزی
* اجرها باشدت ای خسرو شیرین دهنان
* گر نگاهی سوی فرهاد دل افتاده کنی
شعر کامل
حافظ