حافظ_دیوانغزل ها (فهرست)

غزل شمارهٔ 337

1. چرا نه در پی عزم دیار خود باشم

2. چرا نه خاک سر کوی یار خود باشم

3. غم غریبی و غربت چو بر نمی‌تابم

4. به شهر خود روم و شهریار خود باشم

5. ز محرمان سراپرده وصال شوم

6. ز بندگان خداوندگار خود باشم

7. چو کار عمر نه پیداست باری آن اولی

8. که روز واقعه پیش نگار خود باشم

9. ز دست بخت گران خواب و کار بی‌سامان

10. گرم بود گله‌ای رازدار خود باشم

11. همیشه پیشه من عاشقی و رندی بود

12. دگر بکوشم و مشغول کار خود باشم

13. بود که لطف ازل رهنمون شود حافظ

14. وگرنه تا به ابد شرمسار خود باشم


بعدیقبلی

هیچ نظری ثبت نشده

ابیات برگزیده

* تا دل هرزه گرد من رفت به چین زلف او
* زان سفر دراز خود عزم وطن نمی‌کند
شعر کامل
حافظ
* بر چمن پیرا ز آزادی نمی گردیم بار
* از دل صد پاره باشد چون صنوبر رزق ما
شعر کامل
صائب تبریزی
* اگر گل را خبر بودی همیشه سرخ و تر بودی
* ازیرا آفتی ناید حیات هوشیاری را
شعر کامل
مولوی