حافظ_دیوانغزل ها (فهرست)

غزل شمارهٔ 337

1. چرا نه در پی عزم دیار خود باشم

2. چرا نه خاک سر کوی یار خود باشم

3. غم غریبی و غربت چو بر نمی‌تابم

4. به شهر خود روم و شهریار خود باشم

5. ز محرمان سراپرده وصال شوم

6. ز بندگان خداوندگار خود باشم

7. چو کار عمر نه پیداست باری آن اولی

8. که روز واقعه پیش نگار خود باشم

9. ز دست بخت گران خواب و کار بی‌سامان

10. گرم بود گله‌ای رازدار خود باشم

11. همیشه پیشه من عاشقی و رندی بود

12. دگر بکوشم و مشغول کار خود باشم

13. بود که لطف ازل رهنمون شود حافظ

14. وگرنه تا به ابد شرمسار خود باشم


بعدیقبلی

هیچ نظری ثبت نشده

ابیات برگزیده

* در گلستانی که آن سرو میان باریک هست
* سرو را در دیده باریک بین اندام نیست
شعر کامل
محتشم کاشانی
* هر آن کس را که در خاطر ز عشق دلبری باریست
* سپندی گو بر آتش نه که دارد کار و باری خوش
شعر کامل
حافظ
* چون کدو بی‌خبری زین که گلویت بستم
* بستم و می‌کشمت چون ز رسن بگریزی
شعر کامل
مولوی