هاتف اصفهانی_دیوانغزل ها (فهرست)

غزل شمارهٔ 77

1. چه شود به چهرهٔ زرد من نظری برای خدا کنی

2. که اگر کنی همه درد من به یکی نظاره دوا کنی

3. تو شهی و کشور جان تو را تو مهی و جان جهان تو را

4. ز ره کرم چه زیان تو را که نظر به حال گدا کنی

5. ز تو گر تفقدو گر ستم، بود آن عنایت و این کرم

6. همه از تو خوش بود ای صنم، چه جفا کنی چه وفا کنی

7. همه جا کشی می لاله گون ز ایاغ مدعیان دون

8. شکنی پیالهٔ ما که خون به دل شکستهٔ ما کنی

9. تو کمان کشیده و در کمین، که زنی به تیرم و من غمین

10. همهٔ غمم بود از همین، که خدا نکرده خطا کنی

11. تو که هاتف از برش این زمان، روی از ملامت بیکران

12. قدمی نرفته ز کوی وی، نظر از چه سوی قفا کنی


بعدیقبلی

هیچ نظری ثبت نشده

ابیات برگزیده

* از تواضع افسر خورشید زرین گشته است
* کم نمی گردد فروغ گوهر از افتادگی
شعر کامل
صائب تبریزی
* یاد باد آن که ز ما وقت سفر یاد نکرد
* به وداعی دل غمدیده ما شاد نکرد
شعر کامل
حافظ
* دوری راه تو صائب ز گرانباری هاست
* بار از خویش بینداز که منزل باشی
شعر کامل
صائب تبریزی