1. افسوس که صاحبدل دانا ز جهان رفت

2. نِی نِی غلطم، بلکه جهان را دل و جان رفت

3. پیرایه دِهِ صورت و آرایش معنی

4. مرآت دل و دیدۀ صاحب نظران رفت

5. یکتا گهر بحر فضیلت که ز عزّت

6. تا ساحل قدس، از صدف کون و مکان رفت

7. شد دوستیِ آل نبی کشتی نوحش

8. از موج خطر، در کنف امن و امان رفت

9. زین غمکده، تا مصطبۀ قدس، خرامید

10. زین کلبۀ ویرانه به روضات جنان رفت

11. بر خویش اگر جهل ببالد عجبی نیست

12. دانای ز من، فخر زمین، خیر زمان رفت

13. از خاک برآور سری، ای نخل خمیده

14. یکبار ببین، بی تو چه بر پیر و جوان رفت

15. نبود خبرت، گر ز دل خون شدۀ ما

16. بنگر که چه از دیدۂ خونابه فشان رفت

17. زین واقعۀ صعب جهان را دل و جان رفت

18. زین غصّۀ جانکاه، ز دل تاب و توان رفت

19. چون مردمک چشم جهان بود ز عرفان

20. گفتم پی تاریخ که «بینش ز میان رفت »