هلالی جغتایی_دیوانغزل ها (فهرست)

غزل شمارهٔ 201

1. زبان او، که ندیدم ز تنگی دهنش

2. امید هست که بینم به کام خویشتنش

3. چه نازکی‌ست، تعالی‌الله! آن قد را؟

4. که از گل و سمن آزرده می‌شود بدنش

5. هزار تازه گل از بوستان دمید ولی

6. یکی ز روی لطافت نمی‌رسد به تنش

7. سزد که جامهٔ جان را قبا کند از شوق

8. هزار یوسف مصری به بوی پیرهنش

9. تبارک‌الله ازین سبزه‌ای که تازه دمید!

10. به دامن سمن و بر کنار یاسمنش

11. برادران به سگ کوی یار اگر برسید

12. تحیتی برسانید از زبان منش

13. هلالی از لب جانان عجب حدیثی گفت!

14. که تازه شد همه جان‌ها ز لذت سخنش


بعدیقبلی

هیچ نظری ثبت نشده

ابیات برگزیده

* می‌سوزم و می‌سازم از آن روی که چون عود
* کار من دلسوخته از سوز بسازست
شعر کامل
خواجوی کرمانی
* از پیر گوشه گیری وسیر از جوان خوش است
* از تیر راستی و کجی از کمان خوش است
شعر کامل
صائب تبریزی
* طاعت آن نیست که بر خاک نهی پیشانی
* صدق پیش آر که اخلاص به پیشانی نیست
شعر کامل
سعدی