جامی_دیوانغزل ها (فهرست)

غزل شمارۀ 223

1. خوش آنکه وقت گل لب جویی گرفته است

2. در پای سرو دست سبویی گرفته است

3. جعد بنفشه را که چمن مشكبوی ازوست

4. بر بوی زلف غاليه بویی گرفته است

5. از جنگ و آشتی کسان می رمد دلم

6. تا خو به مِهر عربده جویی گرفته است

7. کس راه ع ندلیب نزد در حریم باغ

8. جز گل که از تو رنگی و بویی گرفته است

9. چون تابم از تو روی که بر من بلای عشق

10. راه خلاصی از همه سویی گرفته است

11. جان را خجسته باد به شهر عدم سفر

12. کز طلعت تو فال نکویی گرفته است

13. جامی چه مُرد گوشۀ عزلت چنین که باز

14. از دست داده دل سَرِ کویی گرفته است


بعدیقبلی

هیچ نظری ثبت نشده

ابیات برگزیده

* ز فراق جان من گر ز دو دیده در فشاند
* تو گمان مبر که از وی دل پرگهر ندارم
شعر کامل
مولوی
* ای شاهد افلاکی در مستی و در پاکی
* من چشم ترا مانم تو اشک مرا مانی
شعر کامل
رهی معیری
* این گردباد نیست که بالا گرفته است
* از خود رمیده ای است که صحرا گرفته است
شعر کامل
صائب تبریزی