لینک اشتراک گذاری
کپی شد
جامی_دیوانغزل ها (فهرست)

غزل شمارۀ 540

1. هر شبم در سر خیال آن لب میگون بُوَد

2. دامن از مژگان و مژگان از دلم پر خون بُوَد

3. چون رسد پیکان تو بر سینه آنگه بگذرد

4. از رسیدن درد بگذشتن بسی افزون بُوَد

5. آن غزالی تو که از بهر شکارت عالمی

6. گمره اندر کوه یا سرگشته در هامون بُوَد

7. با غمم بگذار و شادی دیگران را ده که من

8. عاشق غمخواره ام شادی ندانم چون بُوَد

9. دود ناید ز اخگر آتش ولی دل در برم

10. آمد آن اخگر که دودش رفته بر گردون بُوَد

11. هر گیاهی کز حریم خیمۀ لیلی دمد

12. خورده آب از چشمه سارِ دیدۀ مجنون بُوَد

13. صحبتی تنگست جامی جان و دل را با غمش

14. عقل محرم نیست گو تا یک زمان بیرون بُوَد


بعدیقبلی

هیچ نظری ثبت نشده

حمایت مالی

حمایت مالی داوطلبانه و اختیاری

ابیات برگزیده

* خواهم از تیغت پس از قتل استخوان خود قلم
* تا کنم شرح غمت بر لوح خاک خود رقم
شعر کامل
جامی
* برون از خود ندارد چاره ای درد دل عاشق
* همان کف مرهم کافور باشد زخم دریا را
شعر کامل
صائب تبریزی
* در گشاد کار خود مشکل گشایان عاجزند
* شانه نتواند گشودن طره شمشاد را
شعر کامل
صائب تبریزی