لینک اشتراک گذاری
کپی شد
کمال خجندی_دیوانغزل ها (فهرست)

شمارهٔ 162

1. دوستان بار من و دلبر و دلدار من اوست

2. من دگر دوست ندارم بجز این مونس دوست

3. فکر بسیار چه حاجت در رخش چون دیدم

4. گر بازم سر و گر نیز نظر هر دو نکوست

5. خوانده قصه طوبی که برآمده ز بهشت

6. طوبی آن قامت دلجوی و بهشت آن سر کوست

7. همچو زلفش به سلاسل نتوان داشت نگاه

8. هرکه را سلسله جنبان دل آن سلسله موست

9. بار جاده کشیدی همه وقتی دوشم

10. در سر اکنون می و بر دوش من این بار سبوست

11. بسکه در بای کشان کرد سر مسکینان

12. زلف مشکینش ازین شرم سر افکنده فروست

13. زاهدم گفت نشد عاقل و هشیار کمال

14. هرکه هشیارتر است از همه دیوانه تر اوست


بعدیقبلی

هیچ نظری ثبت نشده

حمایت مالی

حمایت مالی داوطلبانه و اختیاری

ابیات برگزیده

* برین گونه گردد سراسر سخن
* شود سست نیرو چو گردد کهن
شعر کامل
فردوسی
* آنکه پای از سر نخوت ننهادی بر خاک
* عاقبت خاک شد و خلق به او می‌گذرند
شعر کامل
سعدی
* ما را سریست با تو که گر خلق روزگار
* دشمن شوند و سر برود هم بر آن سریم
شعر کامل
سعدی