کمال خجندی_دیوانغزل ها (فهرست)

غزل شمارۀ 922

1. ای رخ و زلف سیاه تو شب تیره و ماه

2. مردم دیده که باشد؟ که کند در تو نگاه

3. مردم چشم تو ماتم زده عشاقند

4. ورنه رنگ «مژه ها» بهر چه گردید سیاه

5. عاشق روی ترا برگ گل بستان نی

6. بلبل باغ ارم میل ندارد به گیاه

7. گر نشان قدمت بر سرراهی یابم

8. برنگیرم رخ اگر خاک شوم برسرراه

9. ستم از چشم تو در عین پریشانکاریست

10. خود سر زلف تو دال است چه حاجت به گواه

11. گفتمش رخ بهم بر رخ زیبای تو گفت

12. خرمن گل نتواند که کشد زحمت گاه

13. قصة زلف تو گفتیم به پایان نرسید

14. کاین حکایت نه حدیثی ست که گردد کوتاه


بعدیقبلی

هیچ نظری ثبت نشده

ابیات برگزیده

* مرا ز روز قیامت غمی که هست این است
* که روی مردم عالم دوبار باید دید
شعر کامل
صائب تبریزی
* نگار من که به مکتب نرفت و خط ننوشت
* به غمزه مسئله آموز صد مدرس شد
شعر کامل
حافظ
* صنوبر صوف سبز افکنده بر دوش
* درخت بید گشته پوستین پوش
شعر کامل
وحشی بافقی