کمال‌الدین اسماعیل_دیوانرباعی ها (فهرست)

شمارهٔ 371

1. خورشید اگر چه در جهان فرو برد

2. ز آمد شدنش دلی پر از درد بود

3. هم وقت بر آمدن دمش سرد بود

4. هم وقت فرو شدن رخش زرد بود


بعدیقبلی

هیچ نظری ثبت نشده

ابیات برگزیده

* پسته و فندق ز مهر و کین تو آگه شدند
* این فم از مدحت گشاد و آن ز بیمت بست فم
شعر کامل
مسعود سعد سلمان
* خال مشکین تو بر عارض گندم گون دید
* آدم آمد ز پی دانه و در دام افتاد
شعر کامل
سلمان ساوجی
* بس که دردسر ز فریاد و فغان خود کشم
* از دهان چون ناله می خواهم زبان خود کشم
شعر کامل
جامی