خواجوی کرمانی_دیوانغزل ها (فهرست)

غزل شمارهٔ 101

1. ما هم از شب سایبان برآفتاب انداختست

2. سروم از ریحان تر برگل نقاب انداختست

3. برکنار لاله‌زار عارضش باد صبا

4. سنبل سیراب را در پیچ وتاب انداختست

5. حلقه‌های جعد چین بر چین مه‌فرسای را

6. یک بیک در حلق جانم چون طناب انداختست

7. تا کند مرغ دلم را چون کبوتر پای بند

8. برکنار دانه دام از مشک ناب انداختست

9. آندو هندوی سیه کار کمند انداز را

10. همچو دزدان بسته و برآفتاب انداختست

11. منکه چون زلفش شدم سرحلقهٔ شوریدگان

12. حلقه وارم بردر آیا از چه باب انداختست

13. مردم چشم ار ز چشم من بیفتد دور نیست

14. چون بخونریزی سپر بر روی آب انداختست

15. ساقی مستان که هوش می پرستان می‌برد

16. گوئیا بیهوش دارو در شراب انداختست

17. در رهش خواجو به آب دیده و خون جگر

18. دل چو دریا کرده و خر در خلاب انداختست


بعدیقبلی

هیچ نظری ثبت نشده

ابیات برگزیده

* اگر دل از غم دنیا جدا توانی کرد
* نشاط و عیش به باغ بقا توانی کرد
شعر کامل
مولوی
* در طریق عشق خار از پا کشیدن مشکل است
* ریشه در دل می کند خاری که در پا می رود
شعر کامل
صائب تبریزی
* روی او در حسن چون ما هست، می‌گویم تمام
* قد او در لطف چون سروست، بنمودیم راست
شعر کامل
اوحدی