خواجوی کرمانی_دیوانغزل ها (فهرست)

غزل شمارهٔ 112

1. جانم از بادهٔ لعل تو خراب افتادست

2. دلم از آتش هجر تو کباب افتادست

3. گر چه خواب آیدت ای فتنهٔ مستان در چشم

4. هر که از چشم و رخت بی خور و خواب افتادست

5. باز مرغ دل من در گره زلف کژت

6. همچو کبکیست که در چنگ عقاب افتادست

7. ای که بالای بلند تو بلای دل ماست

8. دلم از چشم تو در عین عذاب افتادست

9. دست گیرید که در لجه دریای سرشک

10. تن من همچو خسی بر سر آب افتادست

11. خبر من بسر کوی خرابات برید

12. که خرابی من از بادهٔ ناب افتادست

13. تا چه مرغم که مرا هر که ببیند گوید

14. بنگر این پشه که در جام شراب افتادست

15. خرم آن صید که در قید تو گشتست اسیر

16. حبذا دعد که در چنگ رباب افتادست

17. ای حریفان بشتابید که مسکین خواجو

18. برسرکوی خرابات خراب افتادست


بعدیقبلی

هیچ نظری ثبت نشده

ابیات برگزیده

* سینه را دل چاک می سازد به امید وصال
* پسته را شوق شکر در پوست خندان می کند
شعر کامل
صائب تبریزی
* باشد قدح همیشه ز افتادگی عزیز
* از سرکشی کنند نگونسار شیشه را
شعر کامل
صائب تبریزی
* چو حافظ در قناعت کوش و از دنیی دون بگذر
* که یک جو منت دونان دو صد من زر نمی‌ارزد
شعر کامل
حافظ