خواجوی کرمانی_دیوانغزل ها (فهرست)

غزل شمارهٔ 127

1. ای لبت میگون و جانم می پرست

2. ما خراب افتاده و چشم تو مست

3. همچو نقشت خامهٔ نقاش صنع

4. صورتی صورت نمی‌بندد که بست

5. دین و دنیا گر نباشد گو مباش

6. چون تو هستی هر چه مقصودست هست

7. در سر شاخ تو ای سرو بلند

8. کی رسد دستم بدین بالای پست

9. تا نگوئی کاین زمان گشتم خراب

10. می نبود آنگه که بودم می پرست

11. مست عشق آندم که برخیزد سماع

12. یکنفس خاموش نتواند نشست

13. آنکه از دستش ز پا افتاده‌ام

14. کی بدست آید چو من رفتم ز دست

15. دل درو بستیم و از ما درگسست

16. عهد نشکستیم و از ما برشکست

17. باز ناید تا ابد خواجو به هوش

18. هر که سرمست آمد از عهد الست


بعدیقبلی

هیچ نظری ثبت نشده

ابیات برگزیده

* چه کند سختی ایام به دلهای دو نیم؟
* سنگ با پسته خندان چه تواند کردن؟
شعر کامل
صائب تبریزی
* گل از نسرین همی‌پرسد که چون بودی در این غربت
* همی‌گوید خوشم زیرا خوشی‌ها زان دیار آمد
شعر کامل
مولوی
* به بزمگاه چمن رو که خوش تماشایی است
* چو لاله کاسهٔ نسرین و ارغوان گیرد
شعر کامل
حافظ