لینک اشتراک گذاری
کپی شد
خواجوی کرمانی_دیوانغزل ها (فهرست)

غزل شمارهٔ 166

1. مرا یاقوت او قوت روانست

2. ولی اشکم چو یاقوت روانست

3. رخش ماهست یا خورشید شب پوش

4. خطش طوطیست یا هندوستانست

5. صبا از طره‌اش عنبر نسیمست

6. نسیم از سنبلش عنبر فشانست

7. میانش یکسر مو در میان نیست

8. ولیکن یک سر مویش دهانست

9. شنیدم کان صنم با ما چنان نیست

10. ولیکن چون نظر کردم چنانست

11. ز چشمش چشم پوشش چون توان داشت

12. که یکچندست کوهم ناتوانست

13. بیا آن آب آتش رنگ در ده

14. که گر خود آتشست آتش نشانست

15. بدان ماند که خونش می‌دواند

16. بدینسان کز پیت اشکم روانست

17. چو مرغی زیرک آمد جان خواجو

18. که او را دام زلفت آشیانست


بعدیقبلی

هیچ نظری ثبت نشده

حمایت مالی

حمایت مالی داوطلبانه و اختیاری

ابیات برگزیده

* بنفشه دوش به گل گفت و خوش نشانی داد
* که تاب من به جهان طره فلانی داد
شعر کامل
حافظ
* مدار از من دریغ ای ابر رحمت گوهر خود را
* که من چون تاک صد دست دعا در آستین دارم
شعر کامل
صائب تبریزی
* خبر ما برسانید به مرغان چمن
* که هم آواز شما در قفسی افتادست
شعر کامل
سعدی