خواجوی کرمانی_دیوانغزل ها (فهرست)

غزل شمارهٔ 230

1. ز عشق غمزه و ابروی آن صنم پیوست

2. امام شهر بمحراب می‌رود سرمست

3. جمال او در جنت بروی من بگشود

4. خیال او گذر صبر بر دلم در بست

5. کنون نشانهٔ تیر ملامتم مکنید

6. که رفته است عنانم ز دست و تیر از شست

7. مرا چو مست بمیرم بهیچ آب مشوی

8. مگر بجرعهٔ دردی کشان باده پرست

9. برند دوش بدوشش بخوابگاه ابد

10. کسی که کرد صبوحی به بزمگاه الست

11. به جام باده چراغ دلم منور کن

12. که شمع شادیم از تند باد غم بنشست

13. در آن مصاف که چشم تو تیغ کینه کشید

14. بسا که زلف تو چشم دلاوران بشکست

15. بود لطایف خواجو بهار دلکش شوق

16. از آن چو شاخ گلش می‌برند دست بدست


بعدیقبلی

هیچ نظری ثبت نشده

ابیات برگزیده

* بی محبت مگذران عمر عزیز خویش را
* در بهاران عندلیب و در خزان پروانه باش
شعر کامل
صائب تبریزی
* چنین گفت بهرام نیکو سخن
* که با مردگان آشنایی مکن
شعر کامل
فردوسی
* یارب از عرفان مرا پیمانه ای سرشار ده
* چشم بینا، جان آگاه و دل بیدار ده
شعر کامل
صائب تبریزی